02.03.2015

Mało znany, a najprostszy sposób na pozbycie się cukrzycy


Wbrew opiniom wielu instytucji zdrowotnych, poziom cukru we krwi, w większości przypadków, można znormalizować bez pomocy leków. Wiele osób już to zrobiło. Skąd ten wysoki cukier? Z węglowodanów w diecie - cukru, słodyczy, produktów przetworzonych i wysokoskrobiowych (chleb, makaron, ziemniaki). Skrobia jest trawiona do glukozy, a ta trafia do krwiobiegu, im więcej skrobi, tym wyższy cukier. Dotyczy to również produktów pełnoziarnistych. Dzisiejsze zalecenia to dieta podnosząca poziom cukru we krwi, z węglowodanami jako głównym źródłem energii, coraz więcej osób choruje, a takie "leczenie" nie sprawi, że ludzie będą zdrowsi czy szczuplejsi, przeciwnie - będą potrzebowali coraz więcej leków. Nie ma solidnych badań dowodzących, że dieta o zalecanej ilości węglowodanów jest korzystna, za to są przeciwne.


Standardowa dieta cukrzycowa

 Co mówią powszechnie rozdawane cukrzykom ulotki? Że dieta powoli podnosząca cukier we krwi jest najlepsza - chleb, owoce, makaron, ziemniaki. Jak pokarmy podnoszące cukier mogą być odpowiednie dla cukrzyka?! Już w publikacjach dla cukrzyków sprzed 100 lat zakazuje się jedzenia węglowodanów - chleba, ziemniaków, ryżu, makaronu. Dziś zaleca się te pokarmy, bo ludzie bezpodstawnie boją się tłuszczu, który musiałby zastąpić węglowodany, jako źródło energii. W badaniu [2] wykazano, że najwięcej nowych przypadków cukrzycy występuje na diecie o obniżonej zawartości tłuszczu, dieta ta nie obniża ryzyka śmierci [3]. Jedyny powód zaleceń niskotłuszczowych to strach przed tłuszczem w diecie - ale to również obalono [4].

Jaka jest alternatywa


Coraz więcej lekarzy zaleca dietę niskowęglowodanową w cukrzycy. W Szwecji, już oficjalnie, państwowa agencja Swedish National Board of Health and Welfare zaleca ograniczenie węglowodanów w diecie cukrzycowej, co więcej - już od 2008 roku proponuje się tam zastąpienie cukrów tłuszczem.

W zarządzaniu cukrzycą typu I (historie sukcesu, w odpowiedzi na zapytanie australijskiej agencji ds. zdrowia) i II, pierwszym krokiem powinna być dieta ograniczająca poziom cukru we krwi, czyli z małą zawartością węglowodanów w diecie. Potwierdzają to badania wielu naukowców [http://www.nutritionandmetabolism.com/content/5/1/36, http://www.nutritionjrnl.com/article/S0899-9007%2814%2900332-3/fulltext#bib94 ]. Elementy, na które należy zwrócić uwagę, ustalone na podstawie badań klinicznych, to:
- w typie II - dieta niskowęglowodanowa to pierwsza interwencja
- w typie I - dieta jako dodatek do brania insuliny
- najważniejsze jest kontrolowanie poziomu cukru we krwi
- wzrost ilości jedzenia następuje pod wpływem spożycia węglowodanów
- rejestrowanie poziomu spożycia węglowodanów przynosi korzyści niezależnie od utraty wagi
- jest to też najlepsze podejście do utraty wagi
- większość osób z cukrzycą typu II bardzo mocno reaguje na dietę z obniżonym poziomem węglowodanów
- ogólnie zamiana części węglowodanów na białko lub tłuszcz jest korzystne
- zwiększenie spożycia tłuszczów nie wiąże się z większym ryzykiem chorób serca
- poziom trójglicerydów we krwi bardziej zależy od węglowodanów w diecie niż od cholesterolu
- najlepszym wyznacznikiem komplikacji wieńcowych  u pacjentów z cukrzycą typu II jest HbA1c, a nie cholesterol
- zmniejszenie ilości węglowodanów w diecie jest najefektywniejszą metodą obniżenia poziomu trójglicerydów we krwi i  podwyższenie "dobrego" cholesterolu HDL
- pacjenci z cukrzycą redukują lub zupełnie eliminują dawki leków na diecie o obniżonej podaży węglowodanów
- redukcja poziomu glukozy we krwi przez ograniczenie węglowodanów nie ma istotnych działań ubocznych, w porównaniu ze stosowaniem leków w tym samym celu

W popularnych, rozsądnych dietach niskowęglowodanowych jak LCHF i paleo, odrzuca się wiele negatywnych aspektów współczesnej diety - produkty przetworzone, nadmiar produktów mącznych i tych o dużej zawartości cukru. Może to być dodatkowa korzyść - dostarczamy sobie jedzenie o dużej gęstości odżywczej, zdrowe i pełnowartościowe. Nie jest prawdą, że ograniczenie chleba może skutkować brakami składników odżywczych, wręcz przeciwnie, dodając więcej warzyw i produktów odzwierzęcych zwiększamy ilość witamin i mikroelementów w naszym menu.

Film na ten temat:




Nie wydaje się tez być konieczne jedzenie wielu posiłków w ciągu dnia. Czeskie badanie: 2 duże posiłki są lepsze niż 6 mniejszych w cukrzycy typu II - obserwuje się większą utratę wagi, lepsze poziomy glukozy na czczo (dieta z zawartością 50% węglowodanów, a więc standardowa cukrzycowa dieta).

Czy ten tłuszcz w diecie mnie nie zabije? Obawa przed tłuszczem to przeterminowane podejście do diety, szczególnie w diecie cukrzycowej. Naturalne tłuszcze występujące w jedzeniu nie powodują chorób serca, to wysoki poziom glukozy we krwi prowadzi do problemów z krążeniem, ślepoty, uszkodzenia nerek i amputacji. Jeżeli utrzymujesz poziom cukru nisko, przez co masz małe zapotrzebowanie na insulinę, Twoje ryzyko komplikacji wynosi zero, a ryzyko chorób przypomina te zdrowej osoby.

Oprócz odpowiedniego jedzenia, warto zadbać o swoje otoczenie i styl życia. Jak ustabilizować poziom cukru we krwi za pomocą małych kroków w stylu życia:
- sen - ciągły brak snu to czynnik ryzyka rozwoju cukrzycy, nawet jedna noc ma znaczenie; śpij 7-9 godzin na dobę
- zdrowe jelita - zaburzone trawienie węglowodanów może powodować nadwagę i choroby, dlatego jedz tylko świeże, prawdziwe jedzenie, jedz zupy na własnym rosole
- stres - zaburza równowagę hormonalną, wydziela się dodatkowa glukoza do zasilania przeciążonych komórek; relaksuj się w ulubiony sposób i nie żałuj na to czasu
- ćwiczenia - bardzo ważne w regulacji poziomu cukru we krwi, liczy się każda aktywność, ale najefektywniejsze wydają się treningi interwałowe; nadmiar ćwiczeń nie jest zdrowy - znajdź swoje optimum

Cukrzyca typu I


W cukrzycy typu I komórki trzustki z niewyjaśnionych przyczyn zamierają, najczęściej podłoże jest autoimmunologiczne - organizm atakuje własne tkanki. Pacjent może nawet całkowicie stracić możliwość produkcji insuliny przez komórki trzustki. Ilość chorych systematycznie wzrasta i według najnowszych danych (The Lancet) do 2020 roku ilość dzieci w wieku do 5 lat chorujących na cukrzycę typu I wzroście dwukrotnie, a dzieci do 15 roku życia, o 70%.

Im więcej je się węglowodanów, tym więcej insuliny trzeba dostarczyć, co utrudnia zarządzanie poziomem cukru. Dlatego właśnie ograniczenie węglowodanów ułatwia kontrolę choroby u wielu osób. Polecam film lekarza, który poradził sobie ze swoją cukrzycą:



Badanie z 2005 roku (http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16454166) wykazało, że spożywanie 70-90 g węglowodanów dziennie (około 20% zapotrzebowania kalorycznego) skutkowało rzadszymi epizodami hipoglikemii, spadkiem HbA1c, spadkiem zapotrzebowania na insulinę, spadkiem poziomu trójglicerydów. Dieta taka jest też bezpieczna dla poziomu cholesterolu we krwi (http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1111/j.1467-789X.2012.01021.x/abstract;jsessionid=7396D07C42DB2B84642D35158B132AF9.d04t04).
Zupełnie z insuliny nie zrezygnujesz, ale zmniejszysz dawkę i zyskasz uregulowany poziom cukru.

Uwaga! Kiedy zmienia się sposób żywienia, należy zachować większą ostrożność i częściej monitorować poziom cukru. Możliwe, że dawka insuliny zostanie zredukowana nawet o połowę, ale jest to indywidualne i wymaga kontroli. Należy dostosowywać dawkę insuliny na bieżąco, możliwe, że będzie konieczna konsultacja z lekarzem. Szczególnie jest to istotne podczas nagłych chorób, np. zatrucia, kiedy niewiele się je i łatwo zapomnieć o dawce insuliny - pamiętaj aby dostarczyć sobie odpowiednią ilość leku!


Wskazówki od cukrzyka typu 1 (diabeticcavegirl.wordpress.com):
- idź do lekarza z toną badań
- nie spiesz się - można zacząć od śniadania
- jeżeli nie czujesz się na silach - wprowadzaj stopniowo małe zmiany
- nikt nie jest doskonały i błędy się zdarzają
- sprawdzaj cukier częściej - nawet przez 6 miesięcy
- gdy zdarzy się hipoglikemia, powiedzmy po obiedzie, zjedz np. jogurt czy owoc
- jakieś węglowodany w diecie są zachowane (warzywa, czasem nabiał)
- dieta może być nudna, ale stabilizuje cukier
- nie obwiniaj się, kiedy nie będziesz postępował w 100% idealnie - 80% to też świetny wynik!

 Cukrzyca typu II


Cukrzyca typu II to 90% przypadków cukrzycy na świecie i szacuje się, że już 330 mln osób cierpi z powodu tego schorzenia. Dokładna przyczyna to powód do dyskusji, ale jedna korelacja powtarza się we wszystkich krajach - im większa konsumpcja cukrów, tym więcej zachorowań (http://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0057873). Dodatkowo, są badania pokazujące, że zalecania diety bogatej w węglowodany (typowej diety zalecanej w cukrzycy) skutkuje zwiększeniem poziomu cukru we krwi i tym samym zwiększa ryzyko cukrzycy (http://jama.jamanetwork.com/article.aspx?articleid=202339) u zdrowych osób. Nie chodzi tylko o czysty cukier i słodycze - problematyczne są produkty skrobiowe, takie jak zboża czy ziemniaki, które są trawione do glukozy i tak samo wchłaniane do krwi jak inne produkty z cukrem.

Jak leczyć i zapobiegać? Po prostu unikać produktów z wysoką zawartością węglowodanów. Jeżeli nie chorujesz długo lub masz po prostu szczęście, możliwe, że to podejście wystarczy, żeby zapanować nad chorobą. Jeżeli używasz leków i insuliny, możliwe, że konieczne będzie zmniejszenie dawki - skontaktuj się ze swoim lekarzem (nie zapomnij zabrać przytaczanych tu badań). Przy diecie dostarczającej około 20% (mniej więcej 100 g dziennie) energii w postaci węglowodanów, zmniejszenie dawki insuliny o połowę następuje średnio w przeciągu 3-6 dni (wg internisty, dra Vesti Nielsena), przy zejściu poniżej 20 g - według dr Mary Vernon (http://www.nutritionandmetabolism.com/content/5/1/9) - rezygnacja z insuliny może być kwestią kilku dni (lub miesięcy - w zależności od indywidualnych cech pacjenta).



Polecam wywiad z dr Vernon.

Ograniczenia węglowodanów do 30% zapotrzebowania na energię (ze standardowego 50-60%; tłuszcz na poziomie 44%) daje już bardzo dobre rezultaty w obniżaniu masy ciała i glikemii, a 20% przynosi jeszcze lepsze, trwałe efekty (http://www.sciencedaily.com/releases/2009/06/090626190935.htm).

Taka zmiana diety może być kłopotliwa, dlatego staraj się nie stresować niepowodzeniami. Pamiętaj aby dużo spać, relaksować się i być aktywnym (nawet spacery wystarczą). Nie zamykaj się w czterech ścianach, wyjdź do ludzi, porozmawiaj o swoich postanowieniach. Badania pokazują, że witamina D3 pomaga zwiększyć wrażliwość na insulinę w cukrzycy typu II (suplementacja 4000 IU w naszej szerokości geograficznej), a najwięcej witaminy D3 dostarczamy sobie wystawiając ciało na działanie promieni słonecznych.

Jeżeli nie bierze się żadnych leków na cukrzycę, cukier nie może spaść do niebezpiecznych poziomów, poprzez interwencję dietetyczna. jeżeli stosujesz jakąś interwencję i cukier spadnie za nisko, należy zjeść lub wypić coś bogatego w węglowodany np. sok czy owoc, jeżeli zdarza się to częściej, należy sprawdzić dawki leków, czyli skontaktować się z lekarzem.

Na koniec


Po co w ogóle obniżać zapotrzebowanie na insulinę? Po pierwsze jej wysoki poziom jest powiązany z wieloma chorobami - otyłością, chorobami serca, nawet rakiem (http://www.sciencedaily.com/releases/2009/06/090626190935.htm, http://www.nutritionandmetabolism.com/content/pdf/1743-7075-8-75.pdf ). Po drugie intensywne stosowanie leków jest niebezpieczne http://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa0802743. Po trzecie osoby używające leków i insuliny umierają szybciej http://www.thelancet.com/journals/lancet/article/PIIS0140-6736%2809%2961969-3/abstract.
Monitoruj swój cukier - samokontrola daje najlepsze efekty http://www.bmj.com/content/344/bmj.e486.

Nie wiesz co masz o tym wszystkim myśleć? Po prostu spróbuj. Weź odpowiedzialność za zdrowie w swoje ręce i na kilka tygodni zastosuj dietę LCHF lub paleo (paleo lepiej jest zastosować, kiedy mamy też inne objawy chorób autoimmunologicznych - migreny, bóle stawów, alergie, problemy ze skórą, nietolerancje pokarmowe). Możesz się spodziewać lepszego poziomu cukru już po pierwszym posiłku, dłuższego i wyraźniejszego uczucia sytości, utraty wagi, obniżenia ochoty na słodkie, uspokojenia układu trawiennego. Oraz większego libido.

Film na koniec - jak dr Westman pozbył się swojej cukrzycy.




Moje publikacje na ten temat:
http://natemat.pl/111973,slodki-problem-cukrzyca
http://cukrzycapolska.pl/rodzaje-diet/dieta-paleo/





4 komentarze:

  1. ____________________________________________________________________________
    ŚWIETNIE OPRACOWANE TJ. CIEKAWIE I MERYTORYCZNIE: JESTEM NA TAK! ♥♥♥♥♥

    ____________________________________________________________________________

    OdpowiedzUsuń
  2. Dr Kwasniewski pisal o tym juz dekady temu ale do dzis robi sie z niego wariata.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dokładnie. To nie jest nic nowego, w książkach sprzed 100 lat na cukrzycę, wtedy rzadka chorobę, zalecano przede wszystkim unikanie węglowodanów. Ciekawy link, dokładnie 100 lat: http://www.dietdoctor.com/diabetes#oldwisdom

      Usuń